Allerlaatste keer

Mijn eerste stap op Nederlandse bodem, voelt toch best vreemd na vijf maanden in Amerika te zijn geweest. En voorlopig zal ik geen voet meer zetten op Amerikaanse bodem. Misschien komt dit voor julie nogal onverwachts, maar vier weken geleden heb ik besloten om niet meer terug te keren naar Hofstra University. Begrijp me asjeblieft niet verkeerd, ik kom niet meer terug omdat ik het niet naar mijn zin had. Want ik heb echt vijf geweldige maanden in NY gehad. Heb heel veel geleerd en een geweldige ervaring gehad. Iets wat gelukkig niemand van me kan afnemen. Ik zal uitleggen waarom ik de keuze gemaakt heb om niet meer terug te gaan.. Ik weet dat ik een studie wil volgen in Nederland dus ik zou terug gaan voor het Spring semester en dan in september met een studie in Nederland beginnen. Maar in Spring hebben we geen wedstrijden, geen seizoen, alleen maar trainingen. Vijf dagen in de week, vijf uur op een dag. Drie uur hockey training, een uur conditietraining en een uur krachttraining. En de trainingen hier zijn naar mijn mening absoluut niet effectief, ik verveelde me dood, zweette geen druppel en de manier waarop mijn coach de trainingen gaf (ongeveer elke training hetzelde, vaak een uur corners, een uur de bal rondspelen en dan nog een uur wedstrijdje of een oefening op goal) vond ik niet goed. Ook de manier waarop ze met het team omging en hoe ze met het team bindt vind ik teleurstellend en eigenlijk gewoon slecht. Dusja ik had geen plezier tijdens de trainingen en had het gevoel dat ik er qua hockey op achteruit ging en als je dan elke dag drie uur traint gaat het hockey nogal tegen zitten. En wat doen we in Spring.. hockeyen.. alleen maar hockeyen. Ook de school was niet echt een uitdaging voor me dusja.. Thuis zou ik alle tijd hebben om mijn rijbewijs te halen, werkervaring op te doen, opzoek te gaan naar een studie die ik wil doen en op zoek te gaan naar een kamer. Na lang twijfelen heb ik dus besloten niet meer terug te gaan naar Hempstead, NY. Moeilijke beslissing, maar voor mijn gevoel te beste. Ik heb de pech gehad met mijn coach, helaas. Maar dat neemt niet weg dat ik het ontzettend naar mijn zin gehad heb en ik heb het er dan ook erg moeilijk mee om al mijn vrienden hier achter te laten:(. Want ik had het niet verwacht toen ik hier net was, maar ik ben in de afgelopen vijf maanden zo close geworden met een aantal meiden, echt speciaal en ja dan is het moeilijk om die achter te laten. Maar ook mijn vrienden van andere teams, de feestjes en de away trips met het team zal ik erg gaan missen.  Dus toen waren de laatse drie weken toch wel even anders, in plaats van, ‘nog drie weken en dan ga ik weer naar huis:)!’ werd het nog drie weken en ik kom niet meer terug:(‘. Toch heb ik het beste uit de afgelopen 3 weken gehaald:). 

 

Dus hier nog even een samenvatting van de afgelopen drie weken:

 

Ben nog een dagje naar NYC geweest met Victoria, het kamergenootje van Steph. Ik moest voor mijn Art History klas het Metropolitan Museum of Art in NYC bezoeken. Dus zijn Vick en ik in de trein gestapt en na 35 minuten liepen we op Times Square. Nog steeds apart, want je loopt door NYC alsof het de normaalste zaak van wereld is, niet realiserend dat het toch echt NEW YORK CITY is haha. Wij met de metro naar 82 street en vervolgens moesten we door Central Park naar het Metropolitan Museum of Art lopen. Had dit gedeelte van NYC nog nooit gezien, echt super mooi en totaal anders vergeleken met het drukke en chaotische Times Square. Uptown New York, Manhattan, daar zou ik best een mooi appartementje willen hebben. Heb er al een uitgezocht, straat loopt uit op Central Park, dus daar kan ik mooi elke dag gaan hardlopen. Alleen mijn Mini Cooper mist nog haha. Nja niks mis met dromen toch en you never know. 

 

Verder hadden we 9 december formal (een soort gala) met het team. Een week van te voren was iedereen al druk bezig met de voorbereidingen. Jurk vinden, bijpassende schoenen, manicure en een spray tan. Een spray tan wil zeggen dat je bruin gespoten wordt en aangezien zowat het hele team een spray tan zou krijgen kon ik natuurlijk niet achter blijven, want dan zou ik vervolgens de enige witte op alle foto’s zijn haha. Ik moest er ook aan geloven dus en zo werd ik vervolgens bruin gespoten, best vreemd maar gelukkig ben ik niet oranje geworden en was ik mooi bruin voor formal. Helaas is er nu vrij weinig meer van te zien want het blijft maar een weekje zitten:(. Eindelijk was het dan 9 december, paar uur van te voren al naar een vriendin gegaan die mijn haar en make up zou doen. Vervolgens mijn date opgehaald, want ja een date hoort er natuurlijk bij en ik ging met Chris, Duitse jongen uit het voetbalteam. Met zijn allen in een bus gestapt, die speciaal gehuurd was, en naar het gebouw gereden waar het formal was. Super mooi en heel gezellig, kregen diner daar en het was de hele avond open bar. Verder uitzicht op het water, dus echt een perfecte avond:). 

 

We hadden donderdag (van formal), vrijdag, zaterdag en zondag vrij en daarna zou de toetsweek beginnen. Ik had het geluk ook nog eens maandag vrij te hebben, omdat ik toen geen toetsen had. Dus eigenlijk vrij weinig gedaan dat weekend, hadden nog een feestje op zaterdag. De lacrosse jongens organiseren elk jaar aan het eind van het Fall semester een feest, dit jaar met als thema Christmas in the Caribbean. Ze hadden een tent gehuurd en die in de achtertuin van een van hun huizen gezet. Topfeestje, maar ook meteen het laatste feest in Amerika voor mij:(. Dus was wel een beetje een dubbel gevoel, maar heb genoten!

 

Na lekker vijf dagen vrij te hebben moest ik toch echt wat toetsen maken. Ik wilde het allemaal afmaken, dus ik wilde ook eindigen met goede punten. Je weet nooit waarvoor je je GPA score nog ooit nodig hebt;). Dus ik toch nog een beetje mijn best gedaan en ben geeindigd met een A voor wiskunde, een B voor kunst geschiedenis, een A- voor mijn ELP klas, voor sociologie een B+ en voor mijn speech communicatie klas een B. En een gemiddelde GPA score van 3.5 (4 is het hoogste), dus vind dat ik het toch aardig goed gedaan heb.   

 

De donderdag in de toetsweek ben ik met een groot deel van het team uit eten gegaan. Naar Hooters, hoor je ook altijd in films over dus daar moest ik natuurlijk nog even geweest zijn. Super gezellig en een goede manier om het af te sluiten. Na donderdag ging het snel, de meeste vrienden vertrokken die vrijdag. Was wel lastig, niet mijn favoriete bezigheid, afscheid nemen:(. Na vrijdag ben ik vooral druk bezig geweest met inpakken, dan kom je er pas achter hoeveel spullen je hebt.. Uiteindelijk alles in twee hele grote koffers gekregen, dan nog een kleinere koffer die ik als handbagage mee kon nemen en een rugzak. Pff het was een heel gedoe. Codi heeft me zondag naar het vliegveld gebracht en toen was het toch echt zo ver.. de vliegreis naar huis. Slapen heb ik eigenlijk niet gedaan in het vliegtuig en na acht uur landde ik veilig en wel op het vliegveld van Brussel! Was een grote chaos met de koffers, dus heb nog twee uur op mijn koffers moeten wachten. Maar toen eindelijk was ik weer met mijn gezinnetje:D. Woutje en Aleid waren ook mee gekomen, dat wist ik niet maar die hadden verlof aangevraagd, dus dat was een hele leuke verassing. 

 

En nu ben ik ondertussen alweer bijna een week thuis. Moest in het begin heel erg wennen en het is nog steeds best vreemd. Ik ben gewoon weer thuis en mijn ervaring in Amerika lijkt nu heel ver weg, alsof ik het allemaal gedroomd heb haha. Maar ik heb er toch echt vijf maanden gezeten en niemand die me die ervaring kan afnemen. En.. ik heb altijd een mooi vakantie adresje! Ik wil jullie in ieder geval heel erg bedanken voor al jullie steun en leuke reacties:). 

 

Heel veel liefs, Dieke

4 reacties | reageer

Thanksgiving

Ondertussen weer drie dagen terug op Hosftra. Ik had namelijk Thanksgiving break van afgelopen woensdag tot zondag. Het was heerlijk om eindelijk een paar dagen vrij te hebben. Zo ben ik niet op Hofstra gebleven tijdens Thanksgiving, ik ben met Jill, een teamgenootje, mee naar huis gegaan. Arielle, een ander internationaal teamgenootje, ging ook mee. Dus zo waren we met zijn 3en dinsdagmiddag na school en een training om 6 uur ‘s ochtends (gestoord) vertrokken naar East Hampton Connecticut, met de auto in 3.5 uur te bereiken dus dat viel reuze mee. Eenmaal aagekomen stond de moeder van Jill al in de keuken, druk bezig met de voorbereiding voor de maaltijd op Thanksgiving, terwijl Thanksgiving pas op donderdag was. 

 

Dus die donderdag was het dan echt zo ver, mijn eerste echt Amerikaanse Thanksgiving. En als er natuurlijk iets bij Thanksgiving hoort dan is het de kalkoen. Die stond dan ook al donderdagmorgen om 8 uur ‘s ochtends in de oven. ‘S middags stroomde de hele familie van Jill binnen, ooms, tantes, opa, oma, nichtjes en neefjes, het hele huis zat vol. Echt heel gezellig! 

 

Na het Thanksgivingmaal was het tijd voor een dutje, want die avond was het Black Friday. Black Friday is de dag waarop alle winkels in Amerika kortingen geven op hun producten. Dus na het Thanksginvingmaal was het tijd voor midnight shoppen. Nou ik kan je vertellen, dat was een hele ervaring, heb nog nooit zo hard gejuigt voor een parkeerplaats, de rijen voor de winkels om er naar binnen te kunnen waren huge en het was een grote drukte. Eigenlijk helemaal niet leuk haha, dus ik ben na een uur lekker terug naar de auto gegaan en in slaap gevallen. Maar de volgende dag was het dus nog steeds Black Friday en Jill en Arielle gingen met Jill’s oma nog een keer shoppen en ik besloot toch nog een gokje te wagen en mee te gaan. Het was minder druk gelukkig en ik ben helemaal geslaagd, maar natuurlijk krijg ik het weer voor elkaar om helemaal niets met korting te kopen haha. Verder zijn we die avond met Jill’s familie naar Harry Potter 7 gegaan. Dit was voor mij al de tweede keer dat ik naar Harry Potter 7 ging. Ik was namelijk al eerder met Steph naar de middernacht voorstelling geweest. 

 

Zaterdag verder lekker helemaal niks gedaan, filmpje gekeken en ‘s avonds bij Jill’s oma gegeten. Moet toegeven dat ik in het begin best moeilijk had, omdat iedereen zo blij was om naar huis te gaan terwijl ik nog vier weken moest wachten. Maar Jill’s famillie was echt zo aardig! Had geen betere vervanging kunnen krijgen:). Zondag zijn we om 1 uur weer vertokken naar Hofstra, toch wel lekker om dan weer terug te zijn. Dan merk je dat mijn kamertje op Hofstra toch wel echt mijn thuis is geworden hier. 

 

Verder waren de afgelopen weken redelijk rustig, helaas trainen we wel gewoon vier keer per week. Geen hockey, maar krachttraining en conditie. Ech zo saai, bleh. En waarvoor.. we beginnen conditie te doen na het seizoen?! En krachttraining vier keer per week.. straks hebben we vakantie en niemand voert ook maar iets uit. Dus ik vind het eigenlijk nergens op slaan, maargoed. 

 

Gisteren zijn Steph, Codi, Shannon en ik naar de Christmas tree lighting in NYC geweest. Elk jaar rond Kerst staat er een super grote kerstboom in NYC en gisteravond werd die voor het eerst belicht en dat is een groot event met artiesten zoals Mariah Carey en Jessica Simpson. Was echt super gezellig. En dan loop je met je Starbucks coffee over Times Square alsof het de normaalste zaak van de wereld is, niet realiserend dat je toch echt rondloopt in NEW YORK haha. 

 

Verder staat er nog een bezoekje naar NYC op het progamma dit weekend. Want ik moet voor mijn Art History class een museum in NYC bezoeken. Dus we maken er mooi een dagje NYC van, niks mis mee vind ik zo haha. Verder hebben we volgende week donderdag formal met het team. Dat is een soort gala voor ons team, een paar meiden uit mijn team hebben dit namelijk georganiseerd. Dan die week daarna een toetsweek en daaaarna is het eindelijk zo ver, I am coming back to The Netherlands!!!

 

Tot snel allemaal!! xxx

 

3 reacties | reageer

Maine/Boston weekend, Halloween, einde van het seizoen!!!!

Ondertussen alweer november en ondertussen ook alweer ruim twee weken geleden dat ik iets van me heb laten horen, dus tijd voor een verhaaltje. Bij ons is vandaag de klok een uur achteruit gegaan, dus heb zelfs een extra uur om dit verhaal te schrijven haha. Heb deze week de meeste vrije tijd gehad sinds ik hier ben, maar op de een of andere manier was het er gewoon niet van gekomen om weer een verhaaltje op mijn webblog te plaatsen, beetje vreemd eigenlijk.. Nja ik zal het maar eerlijk toegeven, ik was gewoon veeeeeeel te lui deze week om ook maar iets uit te voeren haha. Maar voordat ik over deze heerlijke luie week ga vertellen, eerst even terug waar ik gebleven was: Het Maine/Boston weekend stond voor de deur. 

 

Dus die donderdag vetrokken we naar Boston en de dag daarna zouden we doorreizen naar Maine. Ik dacht dat Virginia onze langste busreis was, maar ik  zat ernaast, onze langste busreis was naar Maine. Op de heenreis merkten we er dan wel niet zo veel van, want eerst speelden we op vrijdag een wedstrijd tegen Northeastern in Boston. Mooie universiteit midden in Boston en hetzelfde met het hockeyveld, gewoon echt midden in Boston. Maarja mooi of niet, dat helpt niet om een wedstrijd te winnen. En ja hoor, we verloren de wedstrijd met 5-0.. eigenlijk gewoon een afgang. Dus wij zijn zo snel als we konden vertokken uit Boston, opweg naar Maine. Ik dacht zo weer de bus uit te stappen en lekker in ons hotel in Maine te kunnen relaxen, maar ik had het mis, we zijn nu aangebroken op het punt dat ik erachter kwam dat de bureis naar Maine onze langste busreis is. We hadden namelijk ruim vijf uur voor de boeg vanaf Boston en de reis van Hofstra naar Boston is zo’n vier uur, dus even een simpel rekensommetje: 5+4=9 uur(en eigenlijk was het ruim vijf, dus komen we uit op ruim 9 uur!). Dus wij die avond nog helemaal afgereist naar Maine. Maine ligt tegen de grens van Canada aan dus het was er aardig koud. En zo stonden we zaterdagochtend alweer lekker in de kou te trainen. Zondag hadden we dan de wedstrijd tegen Maine en helaas hebben we de vloek (het verliezen van uitwedstrijden) niet kunnen verbreken:( en verloren we ook deze wedstrijd. Ik laat de uitslag maar achterwege haha. Vervolgens wij dus met een topstemming de bus in, lekker (ruim) negen uur terug naar Hempstead. Gelukkig maakten we een stop halverwege bij een teamgenootje’s huis, haar ouders hadden een heerlijke maaltijd voor ons gekookt, echt lief, dus dat deed onze topstemming wel goed haha.          

 

Maandag brak aan, maar niet zomaar een maandag. Eindelijk was het zover, iets waar ik al naar uitgekeken had sinds de dag dat ik Nederland verlaatte. Maud kwam met haar ouders naar NYC. Dus ik ben maandag 25 september in de trein gestapt, opweg naar NYC. Niet in je eentje naar Amsterdam, wat een half jaar geleden toch best spannend was, maar in je eentje naar NYC. Ik vond het, zal ik eerlijk toegeven, reuze stoer klinken haha. Gelukkig hoef je niet over te stappen dus binnen 45 minuten stond ik op het station in NYC en ben ik via Times Square naar het hotel van Maud gelopen. Ik ken die stad zowat op mijn duimpje nu haha. Beetje overdreven, want dat was pas de derde keer dat ik in NYC was, maargoed ik vond het al heel wat dat ik er helemaal zonder verdwalen uit was gekomen. Na een goede welkomsknuffel hebben we eerst even gezellig wat gedronken in de lobby van het hotel en daarna zijn we met zijn vieren naar Grand Central Station gegaan. Even lekker toerist gespeeld, daarna hebben we een stukje over 5th avenue gelopen, heb Maud de o zo gorgeous modellen van de Abercombie&Fitch laten zien. Vervolgens zijn we terug gelopen over broadway, hebben we nog even op de trap op Times Square gestaan en zijn we meteen door naar het restaurant gelopen waar de ouders van Maud hadden gereserveerd. En het was niet zomaar een restaurant, dit restaurant bevond zich op de 48ste verdieping van het Mariott Hotel op Times Square en dat niet alleen, het draait ook nog eens rond. Echt zo ontzettend vet, je kijkt over heel NYC uit, super mooi om te zien en het eten was ook nog eens heel lekker. Het was zo gezellig en het feit dat we in New York waren was zo gek, dat realiseer je je helemaal niet. Het voelde zo vertrouwd en het was heerlijk om Maud weer te zien en lekker bij te kunnen praten:). Maar Maud en haar ouders waren niet de enige die naar NYC kwamen die week. Jules en Geert, twee jongens die Maud en ik in Lloret hebben leren kennen, kwamen die week ook naar NYC. Als sinds we Lloret verlaten hadden, liepen we de hele tijd te zeggen dat we eens wat moesten gaan drinken met zijn allen in Eindhoven of Tilburg maar dat was er nooit van gekomen. Want ja waarom Eindhoven of Tilburg als New York City ook mogelijk is haha. Het is gewoon eigenlijk onrealistisch, maar later die avond zaten we toch echt wat met zijn allen gezellig iets te drinken in een barretje in NYC haha, gewoon te gek voor worden. En alsof dat nog niet genoeg Nederlands was voor die week, ontmoette ik de dag daarna een Nederlandse student van de Universiteit van Amsterdam die hier een semester zit. Het was een lekkere Hollandese week kan je wel zeggen, want mijn pakketje, waar ik het over had in mijn vorige verhaal was ook aangekomen die week, dus ik kon eindelijk genieten van een lekker beschuitje met Hollandse kaas:D.

 

Maargoed de trainingen gingen die week gewoon door, want ons laatste twee wedstrijden van het seizoen stonden op het progamma afgelopen weekend. We speelden op vrijdag thuis tegen Delaware en op zondag thuis tegen Towson. Na een helaas verloren wedstrijd op vrijdag (3-2 verloren, toch een hele leuke wedstrijd om te spelen) was het zaterdag tijd voor onze laatste hockeytraining. Iets waar iedereen toch wel naar uitgekeken had haha. Dus vervolgens loop je na drie uur het veld af en realiseer je eigenlijk helemaal niet dat dat toch echt de laatste training was, maarja nog echt over was het seizoen natuurlijk nog niet want we moesten dus nog tegen Towson spelen de volgende dag. Zondag was seniorday, dit is de laatste dag dat de seniors een thuiswedstrijd spelen. Zo moesten wij als freshmans de lockerroom decoreren en dus zijn  wij lekker creatief bezig geweest de avond van te voren. Die zondag weer vroeg op, klaar voor de wedstrijd. Spannende wedstrijd en redelijk gelijk op, maar eindelijk wisten we weer eens  te winnen. Een 3-2 overwinning voor ons! Een goede afsluiting van het seizoen gelukkig! 

 

Dus die avond tijd voor een feestje en niet zomaar een feestje, want het was 31 oktober. En wat vieren mensen in Amerika op 31 oktober.. Halloween!!! Natuurlijk kennen we dit wel in Nederland, maar zo groot als het hier is kennen we absoluut niet. Het hele weekend zagen we al mensen verkleed op de campus rondlopen en lekker uitgaan, maarja wij moesten wachten tot zondag. Het was het wachten waard, het einde van het seizoen en halloween, een betere combinatie is er bijna niet. 

 

Toen brak een week aan die ik nog niet gekend heb hier en die waarschijnlijk ook heel zeldzaam zal zijn, een week GEEN training!! Echt heerlijk, drie uurtjes les op een dag en verder niets. Nou ik heb genoten en er goed gebruik van gemaakt, oftewel lekker helemaal niks gedaan. Winkelen was eigenlijk de enige bezigheid van afgelopen week haha. En dit weekend was ook even wennen, sinds ik hier ben heb ik nog geen weekend vrij gehad, dus dat was wel even anders, maar klagen doe ik niet hoor!!:D

 

Naast een topweekje, gaat het op school ook allemaal goed. Had een B+ voor mijn presentatie:D, bij wiskunde stromen de A’s binnen haha, heb zelfs voor een opstel (in een klein beetje gebrekkig engels) bij socioligy een very good gekregen en voor kunstgeschiedenis ben ik tervreden met een voldoende haha. Moet me vanavond om middernacht registreren voor de nieuwe klassen, dus hopelijk kom ik straks in alle klassen die ik wil!

 

Verder moest ik afgelopen weekend naar de dokter voor een controle voor mijn neus en daar is alles helemaal goed mee! Heb nog meer goed nieuws gekregen afgelopen week, ik ben benoemd tot CAA Rookie of the week en ik zit in het All-Rookie team. CAA Rookie of the week wil zeggen dat ik deze week de beste Freshman in de US fieldhockey competitie ben! En het All-Rookie team is het team met daarin de beste freshmans uit de competitie, het is alleen geen echt team waar je wedstrijden mee speelt ofzo, het is gewoon een soort nominatie. Hieronder staan twee artikelen daarover, voor degene die het leuk vinden;). 

 

Tot mijn volgende verhaal! xxxx 

 

FH: Pride Newcomer Dieke ter Weel Named CAA Rookie of the Week

 

Richmond, VA - Hofstra freshman Dieke ter Weel has been named the Colonial Athletic Association Rookie of the Week for the period ending October 31, the League office announced Tuesday.

 

The newcomer from Eindhoven, Netherlands recorded four assists last weekend as the Pride dropped a 3-2 decision against Delaware on Friday, and then topped Towson, 3-2, on Sunday.

On Friday against the Blue Hens, ter Weel assisted on both of sophomore Miceala Gallagher's goals off of penalty corners. Two days later, she assisted on junior Arielle Williams opening goal and the Pride's third goal of the contest by Gallagher.

The Lorentz Casimir Lyceum High School graduate started 17 games on defense for the Pride and tallied eight assists and took eight shots this season. 

 

 

FH: Kovar named to All-CAA First Team; ter Weel Voted to All-Rookie Team

Hempstead, NY - Hofstra junior midfielder Genna Kovar has been named to the 2010 All-Colonial Athletic Association Field Hockey first team in a vote by the league's head coaches, it was announced Friday night at the CAA annual awards banquet. Pride freshman defender Dieke ter Weel was voted to the CAA All-Rookie Team.

 

.....

 

Ter Weel, a native of Eindhoven, The Netherlands, had a big impact on the Pride in her first season. She started 17 games on defense, missing one game after suffering a broken nose at Drexel. She led the Hofstra team with eight assists and ranked seventh in the CAA in assists per game with a 0.47 mark. A top division performer in the Dutch National League, ter Weel recorded two assists in games against Delaware and Towson to conclude the season. She also tallied assists against Fairfield, Siena, Drexel and Old Dominion.

3 reacties | reageer

Fashionable uitgaan in NYC!

Over precies twee maanden vlieg ik terug, 19 december staat mijn vlucht geboekt. Iets waar ik, ookal heb ik het hier heel erg naar mijn zin, toch heel erg naar uitkijk. Want ik mis jullie wel hoor! Eerst voelde het als.. pff nog twee maanden, dat is bijna net zo lang als ik hier zit. Maar nu zie ik het als.. nog maarrr twee maanden:). Het seizoen is bijna afgelopen en het vele trainen dus ook en we hebben eind november Thanksgiving, dus dan zijn we een weekje vrij. Ik zie het positief in en ga genieten van de komende twee maanden!

 

Ik heb een GEWELDIGE stapavond achter de rug, afgelopen zondag hadden we voor het eerst sinds augustus een ‘echte’ dag vrij, geen hockey en geen school. Dus besloten we met een groot deel van het team naar een club midden in NYC te gaan. Geen schraal barretje of cafetje, maar een echte club en dat midden in NYC en niet in Hempstead. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het echt super vet vond klinken. In plaats van uitgaan op stratum in Eindhoven, ga ik uit in een club in New York City! Het was nogal een gedoe om er te komen, met de auto naar het station, met de trein naar NYC, vervolgens met de metro en uiteindelijk een klein stukje lopen, maarrrr we zijn er veilig en wel aangekomen haha. En het was zeker de moeite waard:D. Geweldige muziek en optredens van mensen verkleed in vreemde outfits, het was eingelijk een soort freakshow. Dat zul je ook wel duidelijk zien op de foto’s! Heb zelfs een slang lopen aaien, daar heb je helemaal geen reptielenhuis of dierentuin voor nodig, maar gewoon een club in NYC haha. Uiteindlijk om 6 uur in de ochtend weer heelhuids thuis gekomen, echt het was een topavond!

 

Verder die zondag heerlijk genoten van mijn ‘echte’ vrije dag, lekker rondgerommeld, de was gedaan, schoongemaakt en een beetje tv gekeken, een lekkere luie zondag dus. Ook zit ik met smart te wachten op een pakketje, een nieuwe collega van mama heeft namelijk een aantal jaar in Amerika gewoont en ze had me een mailtje gestuurd met een aantal sites waar ik wat Nederlandse producten kon bestellen. Dus heb ik twee tijdschriften, nederlandse kaas (want als ik iets echt mis is het de kaas), beschuit, perpenoten en stroopwafels besteld. Kan echt niet wachten om een lekker beschuitje met kaas te eten, want ik ben en blijf toch een echte Nederlander!

 

Op school gaat alles ook goed, vind de vakken nou niet echt interressant maar dan weet ik ook weer wat ik niet wil gaan doen. Dat is toch ook een van de redenen dat ik hier ben, uitvinden wat ik echt wil gaan studeren. Nou het wordt in ieder geval geen kunstgeschiedenis (dat wist ik eigenlijk al haha), sociologie vind ik ook niet denderend en mijn engelse literatuur klas is nou ook niet mijn favoriet. Over drie weken moet ik me alweer registeren voor de klassen voor het volgende semester, dus hopelijk kan ik dan wat klassen volgen in de richting van film en televisie productie. Want ik ben heel benieuwd hoe ik die klassen vind. Verder bevalt het leven me op de campus heel erg, het huis is heel gezellig en het is makkelijk om even bij mensen binnen te stappen. Mijn kamergenootje en suitemates zijn niet zo vaak op de kamers, wat eigenlijk wel lekker is, want als ik even geen zin heb in al die drukte kan ik me lekker even terugtrekken op mijn kamer. Ook weet ik mezelf goed te redden, ik begin volwassen te worden mensen haha, dat bewijst dat papa en mama me goed hebben opgevoed;). 

 

Wat staat er verder op het progamma.. dit weekend reis ik af naar Boston en Maine, Maine ligt tegen Canada aan. Het is onze laatste ‘weg’ weekend, dus nog voor de laatste keer genieten van de heerlijke hotelbedden haha. We spelen een wedstrijd in Boston en een in Maine. Ookal valt er niets meer te bereiken voor ons hoop ik toch wel dat we terugkomen met onze eerste gewonnen uitwedstrijd. We zullen zien!

 

Tot snel!

2 reacties | reageer

Tijd vliegt

Ondertussen is het alweer 11 oktober, afgelopen donderdag zat ik precies twee maanden in Amerika. Echt zo gek, ben gewoon al twee volle maanden weg. Maar eigenlijk voelt het alsof het nog veel langer is. Heel mijn leven is in twee maanden op zijn kop gezet en compleet veranderd, niemand die ik kende, de taal was heel lastig en het vele trainen was zwaar. Maar na twee maanden heb ik zoveel mensen leren kennen, ga gezellig stappen of winkelen met de meiden en de taal is zowat normaal voor me geworden, nog steeds best lastig, vooral in de klas, maar ik betrap me er soms gewoon op dat ik denk in het engels. Echt zo grappig haha. En het vele trainen, tja.. ik weet bijna niet meer anders. 

 

Maargoed even terug naar mijn vorige verhaal, ik was in Virginia. Er stonden twee wedstrijden op het progamma, de wedstrijd op vrijdag tegen James Madison University en op zondag tegen Virginia Commonwealth University. Nou de wedstrijd op vrijdag was echt een afgang, 8-0 verloren. Sloeg nergens op, ze waren goed, maar niet zo goed om met 8-0 te verliezen. En ook heb ik slecht nieuws over de wedstrijd op zondag, want ook die wedstrijd hebben we verloren:(. Maar het erge was nog wel dat we verloren van een team waar een Nederlands meisje in speelt waar ik al mijn hele leven tegen speel. Want dan zeggen ze dat de wereld groot is, dat Amerika groot is.. nou nee, denk je naar Amerika te gaan om tegen nieuwe mensen te hockeyen en wie kom je tegen een meisje van de hockeyclub Were Di in Tilburg. Nja tot afgelopen weekend verloren we alle uitwedstrijden, maar wonnen we alle thuiswedstrijden. Dat was in ieder geval goed nieuws voor afgelopen weekend, want we speelden twee wedstrijden at Hofstra University. De wedstrijd afgelopen vrijdag hebben we gewonnen, dus het leek inderdaad zo te zijn dat we op de een of andere manier de thuiswedstrijden winnen. Helaas kwam hier verandering in gistermiddag.. we verloren op ons eigen veldje voor het eerst dit jaar. Heel spijtig dat we nu thuis blijkbaar ook kunnen verliezen, maar vooral heel spijtig dat de kans op het halen van de CAA Championships nu zo goed als verkeken is. 

 

Wat heb ik verder afgelopen anderhalve week uitgevoerd.. ik had het afgelopen week best druk op school, had een toets en een presentatie. Echt die presentatie, bleh! Ik moest zeven minuten lang over een zelfgekozen onderwerp praten en natuurlijk in het Engels. Kan moeilijk daar mijn praatje in het Nederlands gaan houden, al had ik dat wel overwogen haha. Het zou gewoon zoveel makkelijker zijn. Gelukkig heb ik het overleefd, maar dan ook maar net hoor. Stond op het punt terug te vliegen want ik was zo zenuwachtig, maar toen ik er eenmaal vanaf was had ik het gevoel dat ik de hele wereld aankon haha. Natuurlijk heb ik ook gewoon elke dag op het hockeyveld gestaan, maar over drie weken is het seizoen alweer afgelopen, dus ik kan er maar beter nog even van genieten. Al kijk ik toch wel heel erg uit naar een paar trainingloze weken:D. 

Naast training en school had ik gelukkig ook nog wat tijd om iets leuks te doen. Zo ben ik vrijdagavond, na onze wedstrijd, met een paar meiden naar de bioscoop geweest en zaterdag heb ik een manicure gehad. Heerlijk dat gewoon je nagels voor je gedaan worden. Moet oppassen dat ik er niet verslaafd aan raak, want dat is echt zonde van het geld. Maar ik heb besloten dat een manicure op zijn tijd, me eigenlijk best een goed idee lijkt haha. Ook hebben we zaterdag met het hele team een roze extension in ons haar laten zetten, het is namelijk borstkanker maand dus besloten we dat voor het goede doel te doen. En omdat we het met het hele team doen krijgen we ook Pride Cup punten, de Pride Cup is een prijs die een van de Hofstra sport teams elk jaar wint. Dus ik heb mijn goede daad voor deze week ook weer gedaan haha. Met mijn neus gaat gelukkig ook alles goed, raak gewent aan het spelen met het masker, al blijft het irritant. Ook hebben we nog steeds heel erg geluk met het weer hier, vandaag weer een mooi strak blauw dagje met een temperatuur in de 20 graden. Verder heb ik nog meer geluk, want deze ochtend waren allebei mijn klassen gecancelled. Dus vandaag geen hockey en geen school! Hopelijk gaat met jullie ook alles goed;), tot mijn volgende verhaal!

 

Liefs voor iedereen!

 

 

2 reacties | reageer

Hockey.. leuke sport..

Helaas nu wat minder goed nieuws uit Amerika, ik heb namelijk mijn neus gebroken. Tja hockey, leuke sport.. Afgelopen vrijdag hadden we dus een onze eerste echte belangrijke wedstrijd en ik moest de pech hebben vol een bal op mijn neus te krijgen. Uit het niets suist er opeens een bal vol op me af, ik kon niet eens reageren zo snel was de bal. Recht op mijn neus, een seconde sta je daar verstijft aan de grond en moet je even realiseren wat er eigenlijk gebeurde, dan schiet het door je hoofd dat het je neus was  en ben je in een soort schok. Grijp naar mijn gezicht en val op mijn knieen, uit het niets begint het opeens niet normaal te bloeden. Dat bloed, dat is eigenlijk nog wel waar ik het meeste van schrok, het gutste er gewoon uit. Vanaf dat moment begin je pas echt te realiseren dat er toch echt iets niet geod was. Pijn voelde ik nauwelijks, je bent zo in schok dat je daar helemaal niet bij stilstaat. Het enige wat ik uit kon brengen was, dat ik naar huis wilde, ik wilde naar papa en mama,  staat mijn neus recht en dat ik geen hechtingen wilde. Die vier dingen herhaalde ik constant volgens iedereen haha. Ik had een snee op mijn neus, maar die hebben ze gelijmd, dus geen hechtingen, thank god. En mijn neus staat ook nog recht, pfff gelukkig. Uiteindlijk hadden we de wedstrijd ook nog eens verloren, dus dat was absoluut geen goede dag voor mij.

 

De volgende dag wilde ze me ook gewoon laten trainen, terwijl ik nog niet eens foto’s had laten maken. Nja dat konden ze dus mooi even vergeten. Met deze blessure kan gespeeld worden zeiden ze en dat kan ook maar voor mijn niet de dag daarna, dat heb ik ze even duidelijk gemaakt haha. Hetzelde met de dag daarna, we hadden een wedstrijd en ze wilde me graag hebben spelen, maar ook dat heb ik niet gedaan. Wel jammer, want die zondag speelde we op Yale University, je hebt er vast wel eens van gehoord, want in films komt die naam nog wel eens voorbij. Yale is namelijk net zo'n universiteit als Harvard en Princeton. 

 

Die maandag moest ik foto’s laten maken en in plaats van even met me mee te gaan naar het ziekenhuis, werd ik in een taxi gezet en mocht ik lekker alleen gaan. Ja want een meisje die nog nooit foto’s heeft laten maken en de taal ook niet honderd procent goed spreekt kan makkelijk in haar eentje in een onbekend land naar het ziekenhuis. Ik kon het gewoon bijna niet geloven, maarja ik zat toch echt alleen in die taxi met papieren in mijn hand die ik daar moest afgeven en dan zouden ze me helpen, want ik had een afspraak. Achteraf is het allemaal goed gegaan, maar ik vind het nog steeds niet helemaal begrijpelijk dat ze me alleen lieten gaan.  

 

Ondertussen zit ik nu alweer een dag in Virginia. Gisteren een lange reisdag gehad en daarna gewoon ook nog een training ‘s avonds. Verder gisteravond weer helemaal in een deuk gelegen, want we hebben weer een teamgenootje laten schrikken met het clowns masker. Ik, Diane en Becky, de ‘you getting Clowned’ crew haha. Ik als cameravrouw heb weer een mooie gil vast kunnen leggen :p. Filmpje is weer te vinden op mijn Facebook, voor diegene die het leuk vinden. 

 

Verder hebben we over twee uur een wedstrijd. Dit is weer een belangrijke wedstrijd, het is namelijk weer een poule wedstrijd. Hopelijk heb ik deze keer meer geluk haha. Mag met een mooi masker spelen, echt verschrikkelijk. Maargoed mijn neus is wel goed beschermd, al is het best lastig om ermee te spelen want soms verlies je gewoon het zicht op de bal. We zullen zien.. al ben ik gelukkig niet de enige in ons team dat met een masker speelt, Becky is mijn ‘maskbuddy’ haha. Nja ik moet me maar eens klaar gaan maken voor de wedstrijd. Jullie horen snel weer van me!

 

Liefs, Dieke

5 reacties | reageer

Eerste 'echte' schoolweek

Nu midden in het centrum van Philadelphia, in een super mooi hotel, besluit ik maar weer eens iets van me te laten horen. Je vraagt je waarschijnlijk af wat ik in Philadelphia doe.. Morgen spelen we een wedstrijd tegen Drexel University, een erg belangrijke wedstrijd zelfs, want het is de eerste wedstrijd die echt telt, het is ons eerste poulewedstrijd. Dus vanochtend drie uurtjes les, de bus in, drie uur rijden, spullen in de hotelkamer zetten, omkleden, opnieuw de bus in, opweg naar het hockeyveld van Drexel. Daar kregen we anderhalf/twee uur de tijd om te trainen, toen eten en nu zit ik eindelijk even lekker onderuit gezakt in mijn grote, comfortabele hotelbed. Pff even rustig ademhalen haha. Dagen kunnen hier nogal hectisch zijn en dan ben ik zo blij als ik eindelijk even lekker stil kan zitten. 

 

Dat brengt me op het volgende, flashback.. Want ik mijn vorige verhaal vertelde ik dat ik zou laten weten hoe mijn eerste echt volle schoolweek was. Nou dus bij deze, laten we beginnen bij maandag, een prima dagje, van 10 to half 1 school en geen training. Eigenlijk zou je zeggen, maandag is een topdagje, maar wat je even vergeet is dat ik acht uur in die studie hal moet doorbrengen, dus zit ik elke maandag ruim vier uur in die *piep* nutteloze studie hal. Vandaar dat maandag in plaats van een topdagje een primadagje is haha. Op naar dinsdag en woensdag, in het kort: verschrikkelijk. Je hebt werkelijk geen seconde de tijd om stil te zitten, het is school, training van 1 tot 5, want we hebben een uur krachttraining en drie uur gewone training. Krachttraining is trouwens echt doodsaai. Ik en Steph (teamgenootje) vinden het echt allebei verschrikkelijk, we zijn partners tijdens de krachttraining en spelen altijd een beetje vals haha. In plaats van tien keer iets doen, doen we het vijf keer. Zit namelijk echt niet te wachten op een bodybuilders lichaam (zoals ons krachttraining coach, ze is echt HUGE, ze doet mee met werelds sterkte vrouwen competities, dus bedenk je maar eens in hoe ze eruit ziet haha) of ontzettende spierpijn. En dan op woensdag heb ik ook nog een avondklas.. Echt twee ontzettende rotdagen en vooral woensdag. Maar gelukkig heb ik ze overleeft! Donderdag was te doen al verpest studie hal eigenlijk wel alles. Ik was dan ook heel blij toen vrijdag aangebroken was, school, training en daarna lekker de hele avond vrij. Geen studiehal of iets meer, gewoon even tijd om stil te kunnen zitten en gewoon even helemaal niks te doen. Althans dat denk je, want de wasmand vult zich de hele week en stof stapelt zich op in je kamer. Dus schoonmaken en de was doen is toch wel verstandig op vrijdag, wanneer je eindelijk even wat tijd hebt voor dat soort dingen. Nja nogal hectische weken zjin het dus, gelukkig was deze week al geen ‘echte’ schoolweek, omdat ik dus vandaag al vertrok naar Philadelphia en morgen dus vrij ben van school. Volgende week is ook geen ‘echte’ schoolweek, want volgende week vertrekken we donderdagmorgen al naar Virginia, de 8 uur durende busreis. Dus even genieten van die niet ‘echte’ schoolweken. 

 

Verder de wedstrijden afgelopen weekend allebei gewonnen en hopelijk kunnen we die winning mood doorzetten morgen, al is het team waar we morgen tegen spelen veel en veel beter dan de teams afgelopen weekend. We zullen zien! Na twee fanatieke wedstrijden afgelopen zaterdag en zondag was het zondagavond tijd voor een feestje, het team noemt het altijd sunday funday, omdat zondag de enige dag is dat we echt uit kunnen gaan omdat we maandag geen training hebben. Beetje jammer, want maandag hebben we wel gewoon school. Maargoed voor een feestje heb ik het ‘met wallen in de klas zitten’ wel over haha. Moet nog steeds heel erg wennen aan de Amerikaanse feestjes, ik prefereer toch nog steeds de Nederlandse feestjes, maar het team is lekker gek en heel gezellig om mee uit te gaan! Dus heb het zeker naar mijn zin:). Ook had ik afgelopen week mijn eerste toets, voor wiskunde en ik heb een dikke vette A gehaald, oftewel een 10. Geen foutje te bekennen woeiiii! Maar ik moet toegeven dat het een toets was die te vergelijken is met een wiskude toets van drie jaar geleden, maar toch.. je moet het nog wel even doen haha. 

 

Ik ga nu maar eens lekker slapen, morgen een belangrijke wedstrijd. Ik wil jullie allemaal in ieder geval heel erg bedanken voor jullie leuke berichtjes en steun!

 

Liefs!

4 reacties | reageer

Week 5/6!

Ondertussen alweer ruim anderhalve week verder, dus maar weer eens tijd voor een verhaaltje;). Moet toch even goed nadenken wat er allemaal wel niet weer is gebeurd.. de tijd vliegt, ik zit hier nu alweer meer dan een maand, echt zo gek. 

 

Maargoed na het afscheid van mijn gezinnetje hadden we dat weekend twee wedstrijden op het progamma, allebei gewonnen en dat moest ook wel, want de universiteiten waar we tegen speelden waren ook niet goed. 

 

Maandag was Labour Day, een nationale feestdag waarop iedereen vrij is, dus ook wij hadden lekker vrij van school en gelukkig ook van hockey. Het was prachtig weer dus besloten we met een paar meiden weer een lekker dagje strand te doen. Zo lang het kan, genieten van het mooie weer:). Dus wij met zijn 5en de auto in en opweg naar the beach, nou dat is geen relaxt ritje kan ik je vertellen, want hoe de mensen hier op Long Island rijden dat is niet normaal. Er bestaan hier gewoon geen regels, rechts inhalen is de normaalste zaak van de wereld en waarom zou je in hemelsnaam je richtingsaanwijzer gebruiken en verder is het negeren van de snelheidsborden doodnormaal. Nja gelukkig veilig en wel aangekomen en lekker de hele middag lui op mijn handdoekje gelegen, vervolgens ook nog gewoon verbrand en vooral mijn schenen en kuiten want die zitten bijna 24/7 in sokken met scheenbeschermers verpakt haha. Daarna met zijn 5en naar een gezellig restaurantje gereden, dus wij in het laatste zonnetje van die dag met een life muziekje, maar zonder lekkere cocktail, want daar ben ik natuurlijk niet oud genoeg voor, aan het genieten van ons heerlijke eten. Echt een topdagje, alsof ik op vakantie was! 

 

De volgende dag helaas weer naar school, al valt het aantal klassen reuze mee vergeleken met de middelbare school. Mijn wiskunde klas is echt een eitje, gelukkig, we behandelen stof die ik drie jaar geleden gehad heb. Af en toe lastig dat ik de Engelse woorden niet ken, maar het is echt even lekker om wiskunde te hebben want cijfertjes zijn hetzelfde, dus hoef ik me niet de hele tijd heel goed te concentreren om ook maar iets mee te krijgen van de les. Daarna anderhalf uur genieten van mijn kunst geschiedenis klas!! De lerares vertelt het nog enigzins interessant, maar kunst en geschiedenis zijn allebei niet mijn ding moet je nagaan in combinatie en dan ook nog in het engels.. Maargoed ik heb heerlijk zitten luisteren naar een verhaal over de grottekeningen, ik moet toegeven het is wel goed voor mijn engels en dat is toch een van de redenen dat ik hier ben, om mijn engels te verbeteren. Nou na wiskude en kunstgeschiedenis was ik alweer klaar met school voor die dag, nou de training nog.. Eerst even geluncht en met de familie geskypt en vervolgens opweg naar de training. Ik heb maar bedacht dat ik het hockey eigenlijk als een soort werk moet zien, want zonder mijn hockey zou ik hier nooit zijn. En als je bedenkt dat het je werk is, is hockey als werk toch zo slecht nog niet. Dus met die gedachte ga ik naar elke training en dan valt het best te doen haha. 

 

Die avond hadden we studie hal orientatie, ik zal even uitleggen wat dat inhoudt: het woord studie hal zegt het denk ik al.. het heeft in ieder geval iets te maken met studeren. We moeten elke week acht uur in de studie hal doorbrengen, echt verschrikkelijk. En het erge is nog dat alleen de eerstejaars atleten dit moeten doen, niet heel logisch vind ik eigenlijk. Want als atleten hebben we al bijna geen vrije tijd meer over, omdat we zoveel trainen en de vrije tijd die we nog over hebben, moeten we nu doorbrengen in de studie hal. Dus nu zit ik mijn webblog maar te schrijven tijdens mijn studie hal uren, kan ik me in ieder geval in alle rust focussen op het schrijven van prachtige verhalen voor mijn webblog haha. 

 

Woensdag had ik een wedstrijd in hartje Manhattan. Na een uurtje les vertrokken we met de bus naar Colombia University, het is een school die je kan vergelijken met Yale en Harvard, oftewel je moet voldoende centjes hebben en heel slim zijn  om op die school te kunnen studeren. Vandaar dat deze school ook in Manhattan ligt, echt heel grappig om te zien, gewoon een hockeyveld midden tussen allemaal gebouwen. Helaas speelde we niet een al te goede wedstrijd, eigenlijk gewoon een slechte wedstrijd en verloren we met 6-2. Een uitslag waar de coach niet al te blij mee was en dat was niet zo’n goed nieuws voor de eerst volgende training..

Die donderdag en vrijdag waren we ook allebei vrij van school. Het was een Joodse feestdag en aangezien we blijkbaar een deels Joodse school zijn, kregen we vrij. Iets waar ik natuurlijk geen problemen mee had. In de ochtend van acht tot elf trainen en daarna lekker de hele dag vrij! Dus donderdag een beetje rondgerommeld, mijn was gedaan, dat moet ik helaas nu zelf doen. Maar tot nu toe nog geen witte kleren die roze geworden zijn of kleren die gekrompen zijn haha. Vrijdag met Shanon (een teamgenootje) lekker gaan shoppen in the Mall, een HUGE winkelcentrum, nog geen vijf minuten van Hofstra vandaan. Van Abercombie&Fitch tot Forever 21 en van Macy’s tot Bloomingdale, echt elke winkel is er te vinden. Een droom voor elke meisje dus!(L) 

 

Zondag hadden we een wedstrijd tegen Rider, pff wat een wedstrijd was dat zeg.. Eerste helft met 2-0 achter en het zag er nogal somber uit voor ons, want ze waren aardig goed. In het team zaten twee Spaanse meisjes en dat was goed te merken, een van de twee was een spits en dus was ik degene die haar mocht gaan verdedigen aangezien ik in de verdediging speel hier. Ze was lekker technisch en erg gevaarlijk als ze eenmaal de bal had, dus had ik mezelf als doel gesteld haar geen bal aan te laten raken. Nou ik kan je vertellen dat ze daar niet zo blij mee was, van elleboog in mijn maag tot in mijn arm, echt een ontzettende *piep*. Maargoed ik zag het maar als een teken dat ik mijn werk goed deed haha. Dus met een 2-0 achterstand begonnen we aan de tweede helft en geen idee wat er met ons gebeurd was in die rust, maar we speelden de sterren van de hemel! Het werd 2-1, 2-2, toch een goaltje voor hun, dus 2-3 en toen scoorde we de 3-3, einde van de wedstrijd.. Maar zoals ik al meerdere keren gezegd heb, gelijkspel kennen ze hier niet, dus moesten we overtime spelen. En als iets vermoeiend is dan is het overtime spelen wel.. gelukkig waren we in the winning mood en scoorde we al in de eerste vijf minuten!!:D Een overwinning voor ons en dus was het die avond tijd voor een feestje! Een feestje op zijn Amerikaans natuurlijk, dit keer in de kelder van het soccer boy’s house! En nogmaals die Amerikanen sporen niet, ik kan je vertellen dat DE ware in ieder geval geen Amerikaan wordt haha. Althans dat zeg ik nu, al ben ik er aardig van overtuigd, maar zeg nooit nooit natuurlijk.   

 

Verder deze week voor het eerst krachtraining :s en ook voor het eerst een echte schoolweek, zonder vrije dagen en elke dag training. Dus ben benieuwd, jullie horen hoe het was in mijn volgende verhaal (als ik tenminste nog leef haha).

 

Liefs!

 

P.s. Voor de mensen die het leuk vinden mijn een kaartje of ander soort post te sturen, mijn adres is: 

 

Dieke ter Weel

New York House

Room #1328A

380 Hofstra University

Hempstead, NY 11549

 

2 reacties | reageer

Volgende pagina »